2006/Jun/27

ใจมันเหวงๆ คงคิดถึงมั้ง

ยังไงก็...

เรายังอยู่ตรงนี้

ที่ไหนซักแห่ง

บนขอบเขตของความเป็นเพื่อน

ความรู้สึกดีๆก็ยังคงเป็นความรู้สึกดีๆ

มีคนให้คิดถึงในบางทีก็ดีเหมือนกัน

ชอบบ้างไหม...ความรู้สึกนี้

ความรู้สึกที่คุ้นเคย...เวลาคิดถึงใคร

"crossroad"

2006/Jun/01

หลังจากที่ทำตัวให้มีอะไรทำเข้าไว้ จะได้ไม่ต้องคิดอะไร

แต่ในความเป็นจริง ชีวิตมักมีเรื่องให้ต้องตัดสินใจเข้ามาเสมอ

ไปเยื่ยมพ่อกลับมา ก็ไม่ค่อยดีนัก รู้สึกเป็นห่วง

ตั้งแต่เด็กๆ เราไม่ค่อยได้ใช้เวลาร่วมกันเท่าใดนัก

พอตอนโต พ่อไม่สบาย เราก็ไม่ค่อยได้กลับไปดูแลเท่าที่ควร

รู้สึกผิด เราช่างเป็นลูกที่ไม่ดีเลยนะ บอกตัวเอง

..........

ชีวิตการทำงาน มักจะมีเรื่องค้างคาให้ทำไม่รู้จักหมดสิ้น

ข้อนี้ทำให้เราตระหนักได้ดี ถึงเรื่องของเวลา

ต่อไปนี้ต้องพยายยามเคลียร์ตัวเองให้สามารถ

พร้อมที่จะไปที่ไหนๆได้เสมอ

งานที่พึ่งเคลียร์จบไปก็วุ่นหัวเราน่าดู

การที่ต้องไปเคลียร์งานที่คนอื่นทำค้างไว้ไม่ดีเลย

ต้องใช้พลังใจและอดทนอย่างมาก

และต้องจำไว้ว่าอย่าทิ้งขี้ให้คนอื่นมาเก็บ

ช่วงที่ผ่านมาดูเหมือนเราจะทำตามแผนที่วางไว้ได้ช้าเต็มทน

ไม่เขยื้อนไปไหนเลย ธุรกิจออนไลน์เรา ก็ยังเริ่มต้นไม่ดี หยุดไว้ก่อนตอนมาเคลียร์งาน

ที่หมายในอนาคตก็ยังไม่แน่อยู่เหมือนเดิม จะเป็นอะไร

จะทำอะไร ลำบากใจเหมือนกัน

แต่ที่ทำอยู่ตอนนี้ก็เพื่อให้มีเวลาที่ยืดหยุ่นได้

จะได้กลับไปดูพ่อได้บ่อยๆ

แต่เราก็ต้องเตรียมขั้นต่อไประยะยาวไว้ด้วย

ตอนนี้คงต้องทำผลงานที่เป็นของเราให้เสร็จซะที

จะไปเรียนต่อ หรือ ทำงานจะได้ไปได้

นะ...

ตนรอบข้างหลายคนก็มีปัญหา

แต่ต่างกัน การช่วยแก้ไขปัญหาคนอื่น

มันต่างจากแก้ปัญหาตัวเอง

คงจะดีถ้ามีใครไว้เป็นเพื่อนคู่คิดซักคน

ผลัดกันช่วยกัน แชร์ความรู้สึก

และหาทางออกไปพร้อมกัน

...มันคงจะดีกว่าการเดินคนเดียว

..(แอบเหงาอีกเรา)

ช่วงนี้สุขภาพก็ไม่สู้ดีนัก

ดูเหนื่อยๆไม่ค่อยมีแรง

อาจเพราะยาหรือเหนื่อยจากงาน

เดือนหน้าต้องเริ่มออกกำลังกายละ

จะได้หลุดจากตรงนี้ซะที

จะได้ลดพุงด้วย เพิ่งรู้สึกตัวว่าเราเริ่มอ้วนจริงๆ

วันก่อนไปธุระเพื่อซื้อของไปขายให้กับทางบ้าน

เป็นเสื้อสีเหลือง เรารักพระเจ้าแผ่นดิน

ต้องไปที่อิมแพค

ทำให้มีโอกาศได้ดูงานนิทรรศกาลเฉลิมพระเกียรติฯ

ระหว่างที่รอของเพราะ ขายดีมากจนของหมด

แต่ด็ได้ดูไปแค่ส่วนต้นๆ ซึ่งทั้งหมดมีมากจริงๆ

แต่แค่ห้องแรกเราก็ใช้เวลานานเกือบชั่วโมง

ดูพระประวัติและพระกรณียกิจของแต่ละรัชกาล

ดูไปต้องแอบข่มอาการไป

รู้สึกตื้นตันน้ำตาจะไหล

เราเป็นคนไวต่อความรู้สึก เรื่องชาติและพระมหากษัตริย์

น้อยคนจะรู้ในข้อนี้

เพราะส่วนใหญ่จะไม่ค่อยมีใครเห็น

น่าเสียดายที่ยังดูไม่หมด

คิดว่าคงต้องกลับไปดูอีกครั้งแน่

แต่น่าจะมีนานกว่านี้หน่อย

เพราะมีอีกแค่ 3 วันเท่านั้น

การเห็นคนไทยที่มาชมงาน

พร้อมใจกันแต่งเสื้อสีเหลือง

หลายคนพาคนแก่นั่งรถเข็ญมาชมงาน

เห็นแล้ว น่าภูมิใจจริงๆ

คนไทยถ้าพร้อมใจกันทำในเรื่องดีๆ

ไม่มีใครเกินแน่ในโลกนี้

อีกงานที่น่าไปก็คืองาน มหกรรมพืชสวนโลก

ได้รับแจกแผ่นพับจากในงาน

แต่งานมีช่วงปลายปี จัดที่เชียงใหม่

หวังว่าถ้ามีโอกาศคงได้ไป

2006/May/30

I เขียน letter ถึงเธอ Dear John

เขียนในแฟล็ตที่ You เคยนอน

จังหวัดอุดร ประเทศ Thailand


I broken heart, You much understand

จอห์นจ๋าจอห์น ดอนล่าร์ขาดแคลน

เมีย Second hand ของ You ยังคอย

You ทิ้งเมียเช่า หิ้วกระเป๋า Go Home

ทิ้งรอยจูบ ลูบโลม จนเชฟ I โทรมเพราะยู Enjoy


Forget your life กลับไปอยู่อิลินอย

I เสียใจจนเป็นไทฟอยด์

เอา Tiger Oil มาทากันตาย

โศกเศร้ากว่า Sad Movies

โอ้จอห์น You make my cry,

I lonely เสียจนผอมผ่าย

อยากตาย Why you ทิ้ง Me

รอยน้ำตาหยด รดบนลายเซ็นต์

หาซองใส่ จ่าหน้าไม่เป็น

โธ่เวรเอ๋ยเวร Who ช่วยเขียนที

ฉีกทิ้ง Letter หันไปเจอ D.D.T.

Good bye สวัสดี Go meet กับมี ที่เมือง The Hell

credit: http://www.rimpingfunds.com/writing/song/song5.htm

...............................

ดูเนื้อแล้วมันไม่น่าจะเป็น sad song นะเพลงนี้ 555


edit @ 2006/05/30 00:19:09
edit @ 2006/05/30 00:41:56